Τα συνέδρια δεν είναι αρένες, είναι η αυθεντική φωνή και η βούληση της βάσης!

Θέλουμε εσωτερικό δημοψήφισμα στον ΣΥΝ για το Έκτακτο συνέδριο

Επειδή βλέπουμε που πάνε τα πράγματα στην σημερινή συνεδρίαση της ΚΠΕ του Συνασπισμού (ακόμα μια νερόβραστη απόφαση που μιλάει για όλα και τίποτα και περιέχει και ευχές για μια ..."καθώς πρέπει" λειτουργία των τάσεων), κάνουμε μια ύστατη πρόταση:

Ας ρωτήσουμε την βάση!

Τις επόμενες δύο εβδομάδες διαλόγου μέχρι την νέα συνεδρίαση της ΚΠΕ για οριστικοποίηση των θέσεών της, ας γίνει (με κάλπη - όχι πονηριές...) ένα εσωκομματικό δημοψήφισμα με ένα και μόνο ερώτημα:

ΝΑΙ ή ΟΧΙ σε έκτακτο συνέδριο τώρα;

Ο Πρόεδρος και ο Γραμματέας του κόμματος, προς τιμήν τους, έχουν τοποθετηθεί θετικά ήδη από τον Αύγουστο κάτι που το έχουν επιβεβαιώσει πολλές φορές μέχρι σήμερα. Μήπως, ω λαλίστατα κατά τα άλλα, μέλη της ΚΠΕ, το θέλουν και τα μέλη; Γιατί δεν τα ρωτάτε;

Η Πρωτοβουλία για Έκτακτο ΣΥΝέδριο

Θλιβερός απολογισμός, μεγάλο έλλειμμα δημοκρατίας. Υπάρχει ελπίδα;

Διαβάζουμε στην Αυγή στις 22/10/09:

Η γενική πολιτική κατεύθυνση του ΣΥΝ στη βάση της διακηρυγμένης "αριστερής προγραμματικής αντιπολίτευσης" θα αποσαφηνιστεί ακόμα περισσότερο τόσο στη σημερινή πρωινή συνεδρίαση της Πολιτικής Γραμματείας όσο και στην Κεντρική Πολιτική Επιτροπή που θα συνέλθει το Σαββατοκύριακο.

Η Π.Γ. θα κληθεί να "προετοιμάσει" την ΚΠΕ, κατά τη διάρκεια της οποίας θα τεθούν τα θέματα των οργανωτικών αλλαγών, της συνολικής αποτίμησης και του απολογισμού των εκλογών, της κατεύθυνσης του κόμματος και φυσικά των βασικών αρχών για τον ΣΥΡΙΖΑ ενόψει της πανελλαδικής σύσκεψης του Νοεμβρίου. Ενδεχομένως να τεθεί και θέμα εκλογής νέας Π.Γ., ενώ υπάρχουν προτάσεις για διεύρυνση του αριθμού των μελών του οργάνου.

Η σκέψη που κατέθεσε ο Δημήτρης Βίτσας στην τελευταία συνεδρίαση της Πολιτικής Γραμματείας για τη διεξαγωγή συνεδρίου απορρίφθηκε, καθώς στην ηγεσία του κόμματος εκτιμούν ότι "τα ανοιχτά ζητήματα που υπάρχουν μπορούν να επιλυθούν χωρίς να υπάρξει συνέδριο". Έτσι, στη σημερινή συνεδρίαση ο Αλ. Τσίπρας δεν προτίθεται να θέσει θέμα συνεδρίου, ενώ σύμφωνα με πληροφορίες συζήτησε και χθες το ζήτημα της διεξαγωγής συνεδρίου με κορυφαία στελέχη του κόμματος καταλήγοντας στην παραπάνω απόφαση. Βεβαίως στην Κουμουνδούρου λαμβάνουν τα πολλάπλα μηνύματα που έρχονται από τη βάση, γι' αυτό και αφήνουν ανοιχτό το ενδεχόμενο το τακτικό συνέδριο του κόμματος να έρθει "πιο κοντά".

Μετά την καλοκαιρινή αδυναμία να προσφύγουμε σε δημοκρατικές διαδικασίες, την αλαζονική συμπεριφορά των ηγεσιών του κόμματος και την απόρριψη δυο φορές της πρότασης του ίδιου του Προέδρου του Συνασπισμού για Έκτακτο ΣΥΝέδριο, τι βλέπουμε μπροστά μας;

Νέα απόρριψη ακόμα και των σκέψεων του γραμματέα Δ. Βίτσα για προσφυγή σε συνέδριο! Θα μου πείτε οι ίδιοι άνθρωποι δεν είναι ακόμα στην ηγεσία; Τι περιμένεις; Θα αφήσει το βαθύ κράτος της Κουμουνδούρου και οι μηχανισμοί των τάσεων τον κόσμο μας να εκφραστεί ελεύθερα;

Ναι, δυστυχώς έτσι είναι. Μοιάζει με χοντρή αυταπάτη ότι τα επαγγελματικά μας στελέχη θα επιτρέψουν να αμφισβητηθεί η μονιμότητά τους και ο μόνιμος βιοπορισμός τους από την κρατική επιχορήγηση... Αλλά και η βάση του κόμματος; Από την ισχνή της ανταπόκριση στην πρωτοβουλία μας επιβεβαιώνεται ότι είναι απόμακρη, παθητική, παραιτημένη και καχύποπτη. Χρειαζόμαστε κοντά δύο χιλιάδες υπογραφές και μαζέψαμε καμιά διακοσαριά - online δε μόνο 24!

Φαίνεται εδώ ότι πληρώνουμε την μακροχρόνια υπονόμευση της συνοχής του κόμματος από την διαλυτική λειτουργία των τάσεων, την αμοιβαία καχυποψία, τα συνέδρια των πλειοψηφιών, την απογοήτευση από την ολική διάψευση ότι ο Συνασπισμός είναι κόμμα των μελών του. Όχι σύντροφοι! Ο ΣΥΝ είναι κόμμα των μηχανισμών, της παρέας και των κολλητών. Τα μέλη δεν έχουν λόγο πόσο μάλλον οι φίλοι μας...

Παρά την φοβερή ανταπόκριση του κόσμου που έδωσε στην Αριστερά μιαν ακόμη ευκαιρία με το 4,6%, οι μηχανισμοί είναι αδυσώπητοι. Δεν δέχονται δημοκρατικό έλεγχο, δεν δίνουν λογαριασμό, δεν αισθάνονται καλά με την δημοκρατία. Και τώρα που η ΚΠΕ καλείται να πάρει σοβαρότατες αποφάσεις, της σφίγγουν τα λουριά μην έχουμε καμιά δημοκρατική εκτροπή.

Θα μου πείτε, περίμενε το σαββατοκύριακο πρώτα και μετά μίλα... Ελπίζω να διαψευστώ. Όμως από το δημοσίευμα της Αυγής το περίγραμμα είναι σαφές: προτιμούν να τα βρίσκουν μεταξύ τους πέντε δέκα άτομα παρά να γίνει συνέδριο και να μπούνε στον κόπο να εξηγήσουν, να κάνουν αυτοκριτική, να αναλάβουν ευθύνες, να κριθούν.

Γι αυτό λοιπόν ο απολογισμός μας είναι θλιβερός. Χωρίς δημοκρατία δεν υπάρχει Αριστερά. Υπάρχει μόνο ένας εκλογικός μηχανισμός με αναφορά στην Αριστερά που κατά τα άλλα λειτουργεί σαν ένα οποιοδήποτε αστικό κόμμα: υπόσχεται, αυτοδιαψεύδεται, παθητικοποιεί τα μέλη και τους ψηφοφόρους και εξασφαλίζει την αναπαραγωγή του, τις θεσούλες του και το βόλεμά του. Δυστυχώς!

Τώρα τα μέλη μπορούν να παραμείνουν σε κατάσταση ύπνωσης ή και να κοιτάξουν την ζωή τους αφαιρώντας από τους επαγγελματίες τουλάχιστον τις προφάσεις και αργότερα και τα χρήματα της κρατικής επιχορήγησης.

Το ιστολόγιο αυτό θα περιμένει τις αποφάσεις της ΚΠΕ. Έπειτα θα πάρουμε τις αποφάσεις μας...

Γ. Π.

Μέλος της πρωτοβουλίας συλλογής υπογραφών για Έκτακτο ΣΥΝέδριο

Προτάσεις και λεβεντιά

Jean-Michel Folon - Τα πουλιά

Τώρα που πέρασε η μάχη των εκλογών και τα πράγματα ήρθαν «αισίως» για τον ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ, είναι σιγά – σιγά καιρός να ξαναπιάσουμε την κουβέντα που έμεινε στην μέση πριν τις εκλογές, για το μέλλον του ΣΥΝ και του ΣΥΡΙΖΑ, καθώς και για τα ζητήματα της πολιτικής μας φυσιογνωμίας που είναι αδιευκρίνιστα, ή ερμηνεύσιμα κατά το δοκούν από τον καθένα, κατά πως ταιριάζει στις επιδιώξεις και στην ιδεολογία του.
Είναι καιρός να συζητήσουμε –κι εδώ επανέρχεται η αναγκαιότητα του έκτακτου συνεδρίου- καθώς οι πολιτικές εξελίξεις έδειξαν, ότι δεν έρχονται όπως τις θέλουμε, ούτε είναι προκαθορισμένες όπως οι τέσσερις εποχές του χρόνου.
Ο ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ, πρέπει να το πούμε καθαρά χωρίς περιστροφές, «πήγε στον Άδη και γύρισε» μετά τα όσα μεσολάβησαν το προηγούμενο διάστημα. Το 4,6% δεν είναι βέβαια ζηλευτό ποσοστό, αλλά αν σκεφτείς από τι καταστροφή γλύτωσε, είναι πολύ μεγάλη επιτυχία, ανέλπιστα μεγάλη. Κι’ αυτό έγινε χάρη στον «πατριωτισμό» και την ωριμότητα των αριστερών, ακόμα και χάρη στο γινάτι τους, να μην χαθεί έτσι άδοξα η προσπάθεια της ανανεωτικής αριστεράς. Δεν είναι όμως μόνον αυτό που προσδοκάμε από την ανανεωτική αριστερά, μόνον την επιβίωσή της. Προσδοκάμε μεγαλύτερο ρόλο στην διακυβέρνηση του τόπου. Προσδοκάμε προτάσεις για την λύση των προβλημάτων, λύσεις ουσιαστικά αριστερές και όχι ψευδεπίγραφα αριστερές.
Υπάρχει χρόνος να γίνουν συζητήσεις για την όλη πορεία μας και να αποτιμηθούν τα γεγονότα, τα πρόσωπα και οι πολιτικές. Να αναγνωσθούν και να ερμηνευθούν τα εκλογικά αποτελέσματα. Μπορούμε να αναζητήσουμε τους λόγους και τις αιτίες της περιπέτειας, σοφότεροι. Κυρίως όμως πρέπει να σχεδιαστούν οι πολιτικές και να επεξεργασθούν τα σενάρια για την αντιμετώπιση του ΠΑΣΟΚ, στην κυβέρνηση πλέον.
Είμαστε ακόμα στην αρχή της διακυβέρνησής του, στον μήνα του μέλιτος, όπου όλα είναι καλά και στο επίπεδο των διακυρήξεων. Μακάρι να καταφέρει να κάνει πράξη τις φιλόδοξες διακηρύξεις του για την διαφάνεια, την αξιοκρατία και την διαφθορά. Η αριστερά δεν είναι μίζερη, δεν πρέπει να είναι μίζερη. Και να στηρίξει τα θετικά μέτρα, και να χειροκροτήσει τα τυχόν θετικά αποτελέσματα, πρέπει. Ο κόσμος στον οποίο απευθυνόμαστε αυτό προσδοκά από μας: προτάσεις, θάρρος και λεβεντιά. Είπαμε, μακάρι να πετύχουν για το καλό της κοινωνίας και το δικό μας, ως πολιτών. Δεν θα είναι η δική μας αριστερά που θα επιχαίρει με τις τυχόν αποτυχίες τις νέας διακυβέρνησης. Ο λόγος του ποιητή που λέει: «όταν η συμφορά συμφέρει, λογάριαζέ την για πόρνη» πρέπει να είναι και δικός μας λόγος. Μόνο μια τέτοια στάση θα μας δώσει την έξωθεν καλή μαρτυρία και το «ευήκοον ούς» της κοινωνίας, να μας ακούσει, όταν θα χρειαστεί να «σηκώσουμε φωνή». Κι αυτό γιατί και υπάρχει επίγνωση της δυσκολίας του εγχειρήματος και υπάρχει βάσιμος φόβος ότι πολλές από τις εξαγγελίες μπορεί να μείνουν στα λόγια ή να «βαλτώσουν» στον δρόμο. Καλό είναι η αριστερά να είναι έτοιμη –με επεξεργασμένες πολιτικές και με την εμπιστοσύνη της κοινωνίας- να αναλάβει πρωτοβουλίες που θα την αναδείξουν ως δύναμη εγγύησης και πρωταγωνίστρια προς την κατεύθυνση της εξυγίανσης του δημόσιου βίου και του κράτους.
Εξυγίανση όμως δεν είναι απαραίτητα η κρατικοποίηση, ή τουλάχιστον δεν είναι η κρατικοποίηση της οποίας η υπεράσπιση έπεσε στα χέρια των εργατοπατέρων του λιμανιού με τους μισθούς των 5.000 και 10.000 Ευρώ, ενώ ο συνταξιούχος και ο εργαζόμενος πρέπει να ζήσει με 300 και 700 Ευρώ. Δεν μας πείθουν ότι νοιάζονται για το καλό του τόπου. Τι σχέση μπορεί να έχει η αριστερά με τέτοια φαινόμενα; Το ΚΚΕ μπορεί, η αριστερά όχι.

Ραντεβού τον Οκτώβρη!

Η Πρωτοβουλία για σύγκλιση Έκτακτου ΣΥΝεδρίου και η ΠΚ Δροσιάς & Διονύσου του Συνασπισμού ευχαριστούν όλους του συντρόφους που με τον ένα ή τον άλλο τρόπο υποστήριξαν την πρωτοβουλία μας. Ιδιαίτερα όσους έβαλαν δημόσια την υπογραφή τους στην ηλεκτρονική σελίδα μας είτε ιδιόχειρα σε κείμενα που διακίνησαν πολλοί σύντροφοι.

Η πρωτοβουλία δεν σταματά εδώ. Απλά αναστέλλεται.

Αμέσως μετά τις εκλογές θα εκτιμήσουμε τις εξελίξεις και εαν χρειαστεί θα επανέλθουμε στην συλλογή υπογραφών που ήδη είχε ξεκινήσει από πολλές πλευρές μέσα στο κόμμα μας.

Μέχρι τότε καλή επιτυχία στο κοινό μας ψηφοδέλτιο!